Alaouici
Dynastia panująca w Królestwie Maroka.
Katalog
Domy panujące i dynastie związane z historią monarchii.
Dynastia panująca w Królestwie Maroka.
## Albanian Royal Court / Oborri Mbretëror Shqiptar – Albania Oborri Mbretëror Shqiptar, czyli Albański Dwór Królewski, jest instytucją związaną z Domem Zogu – dynastią, która panowała w Albanii w okresie królestwa utworzonego przez króla Zoga I w 1928 roku. Monarchia została zniesiona w 1946 roku, dlatego współczesny Dwór Królewski nie jest organem państwowym, lecz reprezentuje albańską rodzinę królewską oraz jej tradycję dynastyczną. Na czele Domu Zogu stoi obecnie książę Leka II, wnuk króla Zoga I. Po śmierci swojego ojca, Leki I, w 2011 roku przejął zwierzchnictwo nad rodziną królewską i jest uznawany przez albańskich monarchistów za pretendenta do historycznego tronu Albanii. Albański Dwór Królewski zajmuje się podtrzymywaniem dziedzictwa monarchii, historii dynastii Zogu oraz pamięci o królu Zogu I i królowej Geraldine. Publikuje oficjalne komunikaty rodziny królewskiej, uczestniczy w uroczystościach historycznych i kulturalnych oraz utrzymuje kontakty ze środowiskami dynastycznymi i monarchistycznymi poza Albanią. Dwór zabierał również głos w sprawach dotyczących albańskiej tożsamości narodowej, integracji europejskiej i relacji między Albańczykami w regionie. Współcześnie Oborri Mbretëror Shqiptar pełni przede wszystkim rolę centrum życia dynastycznego Domu Zogu i punktu odniesienia dla osób zainteresowanych albańską tradycją monarchiczną.
Dynastia panująca w Omanie.
Dynastia panująca w Bahrajnie.
Dom panujący Abu Zabi, z którego wywodzi się obecny prezydent ZEA.
Dynastia panująca w Kuwejcie.
Dynastia panująca w Arabii Saudyjskiej.
Dynastia panująca w Katarze.
Szwedzka dynastia panująca od początku XIX wieku.
Dom panujący w Brunei.
Bourbon-Two Sicilies – Włochy Dom Burbonów Obojga Sycylii, czyli House of Bourbon-Two Sicilies, to historyczna dynastia królewska związana z południowymi Włochami. Jej przedstawiciele panowali w Neapolu i na Sycylii od XVIII wieku, a od 1816 roku w zjednoczonym Królestwie Obojga Sycylii. Ostatnim panującym monarchą był Franciszek II, który utracił tron w czasie procesu zjednoczenia Włoch w 1861 roku. Współcześnie rodzina nie posiada władzy państwowej, ale kontynuuje działalność dynastyczną, kulturalną, religijną i charytatywną. Członkowie rodu uczestniczą w wydarzeniach poświęconych historii Królestwa Obojga Sycylii, wspierają ochronę jego dziedzictwa oraz działalność związaną z historycznymi orderami dynastycznymi. Linia księcia Carlo, księcia Castro, prowadzi m.in. inicjatywy poprzez Konstantyński Zakon Wojskowy Świętego Jerzego. Od 1960 roku istnieje spór dotyczący zwierzchnictwa nad Domem Burbonów Obojga Sycylii. Jedną linię reprezentuje książę Carlo, książę Castro, natomiast drugą książę Pedro, książę Kalabrii. Obie gałęzie odwołują się do własnej interpretacji zasad sukcesji dynastycznej. Dla środowisk monarchistycznych Dom Burbonów Obojga Sycylii pozostaje symbolem dawnej monarchii południowych Włoch oraz żywej tradycji dynastycznej, która jest kontynuowana mimo likwidacji królestwa w XIX wieku.
Dynastia o wielowiekowych związkach z monarchią hiszpańską.
Casa Real Afroboliviana – Boliwia Casa Real Afroboliviana, czyli Afroboliwijski Dom Królewski, jest tradycyjną instytucją dynastyczną związaną ze społecznością Afroboliwijczyków zamieszkujących przede wszystkim region Yungas w departamencie La Paz. Nie sprawuje władzy państwowej nad Boliwią, lecz pełni funkcję symboliczną, kulturową i reprezentacyjną. Tradycja domu wywodzi jego początki od księcia Uchicho, afrykańskiego arystokraty sprowadzonego do Boliwii jako niewolnik w XIX wieku. Według przekazu Casa Real został on rozpoznany przez innych Afrykanów jako osoba królewskiego pochodzenia, a w 1832 roku koronowano go na króla miejscowej społeczności. Współczesnym przedstawicielem dynastii jest Julio Pinedo, znany jako król Julio I. Został koronowany przez społeczność afroboliwijską w 1992 roku, a w 2007 roku jego pozycję jako Rey Afro-Boliviano oficjalnie uznały władze departamentu La Paz. Jego rola ma przede wszystkim charakter tradycyjny i moralny, a nie polityczny. Casa Real Afroboliviana zajmuje się ochroną historii i dziedzictwa Afroboliwijczyków, reprezentowaniem społeczności podczas wydarzeń kulturalnych oraz podtrzymywaniem tradycji dynastycznej. Następcą Julio I jest książę Rolando Julio Pinedo Larrea.
Casa Real Portuguesa – Portugalia Casa Real Portuguesa, czyli Portugalski Dom Królewski, reprezentuje współczesną linię dynastii Bragança związaną z dawną monarchią portugalską. Portugalia jest republiką od 1910 roku, dlatego Dom Królewski nie pełni funkcji państwowych. Zachowuje jednak działalność dynastyczną, społeczną, kulturalną i reprezentacyjną. Na czele Casa Real Portuguesa stoi Dom Duarte Pio, książę Bragança, urodzony w 1945 roku. Po śmierci swojego ojca, Dom Duarte Nuno, w 1976 roku został głową tej linii Domu Bragança. Oficjalna strona Casa Real Portuguesa przedstawia go jako głowę Portugalskiego Domu Królewskiego i spadkobiercę tradycji dawnych królów Portugalii. Dom Duarte Pio oraz jego rodzina uczestniczą w wydarzeniach historycznych, religijnych, kulturalnych i charytatywnych, a także utrzymują kontakty z innymi europejskimi rodzinami królewskimi. Szczególne znaczenie mają działania na rzecz portugalskiego dziedzictwa, społeczności portugalskich poza granicami kraju oraz państw należących do wspólnoty portugalskojęzycznej. Z Casa Real Portuguesa związane są również instytucje takie jak Fundação Dom Manuel II oraz Causa Real. Ta ostatnia jest odrębnym stowarzyszeniem monarchistycznym, którego deklarowanym celem jest obrona idei monarchii i restauracja monarchii w Portugalii.
Dynastia panująca w Tajlandii.
Dom panujący Królestwa Eswatini.
Dom Królewski Tonga, znany jako Dom Tupou, jest panującą dynastią Królestwa Tonga – jedynej współczesnej suwerennej monarchii rdzennej Oceanii. Współczesna linia królewska została ukształtowana przez George’a Tupou I, który w 1845 roku zjednoczył archipelag pod swoją władzą. W 1875 roku nadał państwu konstytucję, ustanawiając trwałe podstawy tongijskiej monarchii konstytucyjnej. Dom Tupou jest kontynuacją wielowiekowej tradycji wodzowskiej Tonga i pozostaje związany z wcześniejszymi dynastiami Tuʻi Tonga, Tuʻi Haʻatakalaua oraz przede wszystkim Tuʻi Kanokupolu. Monarchia stanowi ważny element tożsamości państwowej i kultury Tonga, a jej pozycja i zasady sukcesji są określone w konstytucji. Od 2012 roku na tronie zasiada król Tupou VI, który objął koronę po śmierci swojego starszego brata, George’a Tupou V. Małżonką monarchy jest królowa Nanasipauʻu. Następcą tronu pozostaje ich syn, książę koronny Tupoutoʻa ʻUlukalala, pełniący również funkcje państwowe i reprezentacyjne. Tonga jest monarchią konstytucyjną, w której król pozostaje głową państwa i posiada określone konstytucyjnie kompetencje. Reformy polityczne przeprowadzone w XXI wieku zwiększyły znaczenie wybieranego parlamentu i odpowiedzialnego przed nim rządu, jednak monarcha nadal odgrywa istotną rolę ustrojową i ceremonialną.
Dom książęcy panujący w Liechtensteinie.
Dynastyczna linia królewska Lesotho wywodząca tradycję od Moshoeshoe I.
Dom panujący Johoru, z którego wywodzi się obecny Yang di-Pertuan Agong Malezji.
Rodzima dynastia panująca w Królestwie Tonga.
Dynastia belgijskiej rodziny królewskiej wywodząca się z domu Sachsen-Coburg i Gotha.
Europejski dom dynastyczny związany między innymi z tronami Danii i Norwegii.
Dynastia panująca w Jordanii.
Organizacja zachowująca dziedzictwo historycznego Cesarstwa Haiti, deklarująca brak programu politycznego i uznająca Republikę Haiti.
Dynastia związana z okresem rozwoju unii polsko-litewskiej.
Dziedziczny dom cesarski Japonii, tradycyjnie określany również jako dynastia Yamato.
Instytucja Korony w suwerennym Commonwealth realm Antigua i Barbuda.
Instytucja Korony w suwerennym Commonwealth realm Australii.
Instytucja Korony w suwerennym Commonwealth realm Bahamy.
Instytucja Korony w suwerennym Commonwealth realm Belize.
Instytucja Korony Grenady, reprezentowana w państwie przez gubernatora generalnego.
Instytucja Korony Jamajki, reprezentowana w państwie przez gubernatora generalnego.
Odrębna instytucja Korony Kanady w ramach kanadyjskiej monarchii konstytucyjnej.
Instytucja Korony w suwerennym Commonwealth realm Nowej Zelandii.
Instytucja Korony w suwerennym Commonwealth realm Papui-Nowej Gwinei.
Instytucja Korony w federacyjnym Commonwealth realm Saint Kitts i Nevis.
Instytucja Korony w suwerennym Commonwealth realm Saint Lucia.
Instytucja Korony w suwerennym Commonwealth realm Saint Vincent i Grenadyny.
Instytucja Korony w suwerennym Commonwealth realm Tuvalu.
Instytucja Korony w suwerennym Commonwealth realm Wysp Salomona.
Tradycyjna monarchia Bugandy działająca w ramach Republiki Ugandy. Nie jest suwerenną monarchią państwową.
Tradycyjna monarchia narodu Zulu w Republice Południowej Afryki. Nie jest suwerenną monarchią państwową.
Współczesna monarchia konstytucyjna Bhutanu, reprezentowana przez króla Jigme Khesara Namgyela Wangchucka.
Współczesny sułtanat Brunei, którego monarchą i szefem rządu jest Hassanal Bolkiah.
Współczesna monarchia Eswatini z królem Mswatim III jako głową państwa. Publiczne źródło instytucjonalne stanowi oficjalny portal państwowy.
Rdzenna instytucja Māori King Movement; nie jest suwerenną monarchią państwa ani konkurencyjną Koroną Nowej Zelandii.
Kambodżański dom królewski związany z obecnym monarchą.
Dom panujący Królestwa Niderlandów.
Pierwsza historyczna dynastia panująca w Polsce.
Dziedziczna dynastia królewska Bhutanu.
Dom panujący w Wielkiej Brytanii oraz pozostałych Commonwealth realms, w których monarcha sprawuje odrębne korony państwowe.