Abdullah II
Król Jordanii
Katalog
Współcześni i historyczni monarchowie opisywani w portalu.
Król Jordanii
Aimone di Savoia Aimone di Savoia-Aosta, książę Aosty, należy do włoskiej dynastii sabaudzkiej, która panowała w Królestwie Włoch od zjednoczenia państwa w 1861 roku do zniesienia monarchii w 1946 roku. Urodził się 13 października 1967 roku we Florencji jako syn Amedea di Savoia-Aosta i Claudii d’Orléans. Jest potomkiem pierwszego króla zjednoczonych Włoch, Wiktora Emanuela II. Kształcił się w Collegio Navale Francesco Morosini oraz Akademii Marynarki Wojennej w Livorno. Studiował również na Uniwersytecie Bocconi, a później przez wiele lat pracował w międzynarodowym biznesie, m.in. w grupie Pirelli. W 2008 roku poślubił księżniczkę Olgę Grecką, z którą ma troje dzieci: Umberta, Amedea i Isabellę. Po śmierci ojca w 2021 roku Aimone stanął na czele gałęzi Savoia-Aosta. On oraz związane z nim środowiska uznają go za głowę Domu Sabaudzkiego i księcia Sabaudii. Kwestia ta pozostaje jednak przedmiotem sporu dynastycznego. Do zwierzchnictwa nad Domem Sabaudzkim rości sobie prawa również*Emanuele Filiberto di Savoia, reprezentujący linię potomków ostatniego króla Włoch Umberta II. Obie strony odmiennie interpretują historyczne zasady sukcesji dynastii. Aimone podkreśla znaczenie zachowania dziedzictwa historycznego, kulturowego i dynastycznego rodu Sabaudzkiego. W swoich publicznych wystąpieniach przedstawia Dom Sabaudzki przede wszystkim jako strażnika pamięci o historii monarchii i zjednoczeniu Włoch. Współcześnie uczestniczy również w wydarzeniach historycznych, kulturalnych i związanych z tradycją monarchiczną.
Crown Prince Alexander Karađorđević – Serbia Aleksander Karađorđević, książę koronny Serbii, jest głową serbskiego Domu Królewskiego Karađorđević i jednym z najbardziej rozpoznawalnych przedstawicieli współczesnego monarchizmu na Bałkanach. Urodził się 17 lipca 1945 roku w Londynie jako jedyny syn ostatniego króla Jugosławii Piotra II i królowej Aleksandry. Dynastia Karađorđević wywodzi się od Karađorđa Petrovića, przywódcy pierwszego powstania serbskiego przeciwko Imperium Osmańskiemu. Jej przedstawiciele odegrali ważną rolę w powstaniu nowoczesnego państwa serbskiego, a następnie Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców oraz Jugosławii. Aleksander przez wiele lat żył na emigracji. W 2001 roku wraz z rodziną powrócił na stałe do Serbii i zamieszkał w kompleksie królewskim w Belgradzie. Od tego czasu prowadzi działalność społeczną, humanitarną, kulturalną i edukacyjną oraz angażuje się w ochronę dziedzictwa dynastii Karađorđević. Książę otwarcie opowiada się za ustanowieniem w Serbii monarchii konstytucyjnej i parlamentarnej. W takim modelu monarcha pełniłby funkcję ponadpartyjnej głowy państwa, natomiast władzę polityczną sprawowałyby demokratycznie wybierane instytucje. Jego oficjalny serwis prowadzi również działalność edukacyjną dotyczącą zasad funkcjonowania współczesnych monarchii parlamentarnych. Obecnie Aleksander pozostaje głową Domu Karađorđević, a jego rodzina mieszka i prowadzi działalność w Serbii.
Crown Prince Leka II – Albania Leka II Zogu, książę koronny Albanii, jest głową albańskiego Domu Królewskiego Zogu i wnukiem króla Zoga I, monarchy Albanii w latach 1928–1939. Urodził się 26 marca 1982 roku w Johannesburgu w Republice Południowej Afryki, gdzie jego rodzina przebywała na emigracji. Po śmierci ojca, Leki I, w 2011 roku przejął zwierzchnictwo nad Domem Zogu. Rodzina Zogu powróciła na stałe do Albanii w 2002 roku, po dziesięcioleciach emigracji spowodowanej włoską inwazją i późniejszym przejęciem władzy przez komunistów. Leka II zamieszkał w Tiranie i był związany również z albańską administracją państwową. Pracował m.in. jako doradca w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, Ministerstwie Spraw Wewnętrznych oraz przy urzędzie prezydenta Albanii. Jako głowa Domu Zogu angażuje się w zachowanie pamięci o albańskiej monarchii, działalność społeczną, wydarzenia historyczne oraz kontakty z europejskimi rodzinami królewskimi i środowiskami dynastycznymi. W przeszłości Leka II otwarcie mówił o możliwości restauracji monarchii w Albanii. W nowszych wypowiedziach podkreśla natomiast, że jego głównym zadaniem jest zachowanie dziedzictwa rodziny królewskiej i służba społeczeństwu, a decyzja o ewentualnej przyszłości monarchii powinna należeć do Albańczyków.
Dom Duarte Pio – Portugalia Dom Duarte Pio, książę Bragança, jest głową Portugalskiego Domu Królewskiego i najważniejszą współczesną postacią portugalskiego ruchu monarchistycznego. Urodził się 15 maja 1945 roku w Bernie w Szwajcarii jako najstarszy syn Dom Duarte Nuno, księcia Bragança, oraz Marii Franciski de Orléans e Bragança. Po śmierci ojca w 1976 roku przejął zwierzchnictwo nad Domem Bragança. Rodzina Dom Duarte wywodzi się od króla Portugalii Miguela I, natomiast poprzez matkę jest on również potomkiem brazylijskiej rodziny cesarskiej. Oficjalny Portugalski Dom Królewski przedstawia go jako spadkobiercę historycznej tradycji Korony Portugalskiej. W 1995 roku Dom Duarte poślubił Isabel de Herédia. Para ma troje dzieci: Afonso, księcia Beira, Marię Franciscę oraz Dinisa, księcia Porto. Najstarszy syn Afonso jest obecnie dynastycznym następcą ojca. Dom Duarte prowadzi działalność społeczną, kulturalną i charytatywną, uczestniczy w wydarzeniach związanych z portugalskim dziedzictwem oraz utrzymuje kontakty ze środowiskami portugalskimi poza granicami kraju. Był również aktywnym zwolennikiem prawa Timoru Wschodniego do samostanowienia i niepodległości. W swoich wystąpieniach podkreśla znaczenie monarchii jako instytucji mogącej pozostawać ponad bieżącymi sporami partyjnymi i wzmacniać ciągłość państwa. Portugalscy monarchiści skupieni m.in. wokół Causa Real uznają go za głowę historycznej dynastii Bragança.
Emanuele Filiberto di Savoia jest włoskim księciem z dynastii sabaudzkiej, synem Vittoria Emanuele di Savoia i wnukiem Umberta II, ostatniego króla Włoch. Urodził się w 1972 roku w Genewie, w okresie gdy męscy potomkowie ostatnich królów Włoch objęci byli zakazem wjazdu na terytorium Republiki Włoskiej. Po śmierci ojca w lutym 2024 roku Emanuele Filiberto przejął kierownictwo nad instytucjami dynastycznymi związanymi z jego linią rodu i występuje jako głowa Domu Sabaudzkiego oraz wielki mistrz dynastycznych orderów sabaudzkich. Angażuje się w działalność charytatywną, historyczną i reprezentacyjną, uczestnicząc w wydarzeniach poświęconych dziedzictwu dawnej włoskiej monarchii. Jego pozycja jako głowy dynastii jest jednak przedmiotem sporu. Książę Aimone di Savoia, reprezentujący linię Savoia-Aosta, również uważa się za prawowitą głowę Domu Sabaudzkiego. Spór wynika przede wszystkim z odmiennej interpretacji dawnych zasad dynastycznych, małżeństwa Vittoria Emanuele oraz późniejszych zmian zasad sukcesji. Zwolennicy Emanuela Filiberta uznają sukcesję z ojca na syna, natomiast linia Aosta kwestionuje jej ważność. Według zasad przyjętych przez linię Emanuela Filiberta zniesiono tradycyjną sukcesję wyłącznie w linii męskiej, dzięki czemu jego starsza córka Vittoria di Savoia jest przedstawiana jako przyszła następczyni dynastyczna. Także ta zmiana pozostaje kwestionowana przez linię Savoia-Aosta.
Król Belgów
Król Hiszpanii
Król Danii
Król Norwegii
Sułtan Omanu
Król Bahrajnu
Książę Liechtensteinu
Sułtan Brunei
Król Bhutanu (Druk Gyalpo)
Król Zjednoczonego Królestwa
Król Szwecji
Król Polski
Król Lesotho
Król Tajlandii (Rama X)
Emir Kuwejtu
Prezydent ZEA i władca Abu Zabi
Król Maroka
Król Eswatini
Cesarz Japonii
Król Kambodży
Król Arabii Saudyjskiej
Yang di-Pertuan Agong Malezji
Emir Kataru
Król Tonga
Król Niderlandów